ج. اگر به گونه‌اى است كه آب كشيدن بدن يا لباس يا عوض كردن آن براى بيشتر مردم سخت است، تا وقتى كه زخم يا جراحت يا دمل خوب نشده است، مى‌تواند با آن خون نماز بخواند، و اگر طورى است كه براى مردم آب كشيدن آن سخت نيست، ولى براى شخص او سخت و مشكل است، صحت نماز با اين لباس يا بدن نيز خالى از وجه نيست؛ و هم چنين است آبى كه با خون بيرون آمده يا دوايى كه روى زخم گذاشته‌اند نجس شده و در بدن يا لباس او باشد.
پي نوشت :
استفتاءات ( آيت الله بهجت )؛ ج 2 ، احكام نماز ، مقدمات نماز ، لباس نمازگزار ، پاك بودن لباس و بدن نمازگزار ، س 1555.