ج. همان كارى بايد بكند كه پيش از انتخاب آن مرجع بايد مى‌كرد؛ يعنى اگر گمان به اعلم بودن مرجعى دارد، در صورتى كه گمانش به حد اطمينان برسد بايد از او تقليد كند. بلكه اگر براى او اطمينان حاصل نشد بعيد نيست ترجيح مرجعى كه فقط به اعلم بودن او گمان دارد يا احتمال مى‌دهد ولى بهتر اين است كه در اين صورت به قول كسى عمل كند كه موافق احتياط باشد؛ اما اگر احتمال ضعيفى هم بدهد كه كسى اعلم است و بداند ديگرى از او اعلم نيست، بايد از او تقليد كند. و اگر چند نفر در نظر او اعلم از ديگران و با يكديگر مساوى باشند، بايد از يكى از آن‌ها تقليد كند.
پي نوشت :
استفتاءات (آيت الله بهجت)، ج‌1، احكام اجتهاد و تقليد ، ( اصطلاحات ، شروط و حدود تقليد ) ، س 78