طلبه‏ اى در أثر تحصيل علوم دينى به مرض صداع و ضعف اعصاب گرفتار شده، در معالجه آن زحمت زياد كشيده أمّا فائده‏ اى نبخشيده، لذا در تحصيل به طور معمول نمى ‏تواند كوشش نمايد، يك هفته درس مى‏ خواند و هفته ديگر مشغول مداوى مى ‏باشد و يا از شدّت درد قادر به مطالعه نيست، خلاصه به مقدار قدرت خود زحمت مى‏ كشد، او به غير از شهريّه راه درآمد ديگرى هم ندارد تا امرار معاش نمايد، آيا شهريّه گرفتن براى او جائز است يا خير؟
‏
در فرض مذكور جائز است.
پي نوشت:
امام خمينى(ره)، استفتائات، ج ‌3، مسائل متفرقه، شهريه طلاب، س 136