ج. اگر انسان بدون گفتن، به هر وسيله ديگر ناراحتى قلبى خود را به معصيت كار نشان دهد و اين كار موجب ترك معصيت شود، لازم نيست با زبان امر به معروف و نهى از منكر بنمايد، البته اگر هيچ‌گونه اشكال شرعى ديگرى در اين كار نباشد و اگر چاره‌اى به جز اظهار زبانى نيست، باز بايد درجات خفيف‌تر را در اظهار زبانى ملاحظه نمايد.
پي نوشت :
استفتاءات ( آيت الله بهجت )؛ ج 3 ، احكام امربه معروف و نهي از منكر، س 3846.