مركز پاسخگويي به سوالات ديني انوارطاها

احكام شرعي

تفسير

تاريخ

كتابخانه

اعتقادات

مشاوره

ويژه ها

نماز

پاسخگويي آنلاين (ساعت پاسخگوي احكام شرعي21:30 الي 23 شب11 صبح الي 12:30 ظهر)
0.0 (0)

منظور از خلقت انسان با دو دست خداوند

/UploadedData/1/Contents/636352826044236113.jpg

سوره ص، آيه75: («قالَ يا إِبْلِيسُ ما مَنَعَكَ أَنْ تَسْجُدَ لِما خَلَقْتُ بِيَدَيَّ أَسْتَكْبَرْتَ أَمْ كُنْتَ مِنَ الْعالِين‏»)

پس از امتناع ابليس از امر سجده، از سوى خداوند مورد مؤاخذه و بازپرسى قرار گرفت: «فرمود اى ابليس! چه چيز مانع تو از سجده كردن بر مخلوقى كه با دو دست خود آفريدم گرديد؟»
 بديهى است تعبير به «يَدَى» (دو دست) به معنى دست هاى حسى نيست، زيرا او از هر گونه جسم و جسمانيت پاك و منزه است، بلكه دست در اينجا كنايه از قدرت است، چرا كه انسان معمولا قدرت خود را با دست اعمال مى‏ كند، لذا در تعبيرات روزمره اين كلمه در معنى قدرت، فراوان به كار مى ‏رود، گفته مى ‏شود فلان كشور در دست فلان گروه است، يا فلان معبد و ساختمان بزرگ به دست فلان كس ساخته شده، گاه گفته مى ‏شود دست من كوتاه است يا دست تو پر است. دست در هيچ كدام از اين استعمالات به معنى عضو مخصوص نيست، بلكه تمام اينها كنايه از قدرت و سلطه است.
و از آنجا كه انسان كارهاى مهم را با دو دست انجام مى ‏دهد، و به كار گرفتن دو دست نشانه نهايت توجه و علاقه انسان به چيزى است، ذكر اين تعبير در آيه فوق كنايه از عنايت مخصوص پروردگار و اعمال قدرت مطلقه ‏اش در آفرينش انسان است.

پي نوشت:

تفسير نور، ج‏8،ص 128. تفسير نمونه، ج‏19، ص338.

 

Parameter:20634!model&77 -LayoutId:77 LayoutNameالگوي داخلي+++++++تفسير