wait لطفا صبر کنید

مركز پاسخگويي به سوالات ديني انوارطاها

احكام شرعي

تفسير

تاريخ

كتابخانه

اعتقادات

مشاوره

ويژه ها

نماز

پاسخگويي آنلاين
0.0 (1)

ريشه و معاني واژه نماز در ادبيات پارسي

واژه فارسي «نماز» از لفظ پهلوي «نماك» گرفته شده است و آن هم به نوبه خود از ريشه باستاني «نِم» به معني «خم شدن» و «تعظيم كردن» مأخوذ است كه به تدريج بر معني «صلاة» يا عبادت ويژه مسلمين اطلاق گرديده است.
بر اساس بعضي از تواريخ، برخي ايرانيان تازه مسلمان در سالهاي حكومت اعراب بر ايران، به جاي كلمه «صلاة» از كلمه «نماك» استفاده مي كرده اند و هنگام فراخواندن مردم به سوي نماز، به جاي «الصلوة»، كلمه «النّماك» و به جاي «حَيّ عَلي الصّلوة»، جمله بشتابيد به سوي نماك را به كار مي برده اند.
 با توجه به موارد استعمال كلمه نماز، مي توانيم براي آن سه معني كلي را در نظر بگيريم:
1. خدمت و خدمتكاري، اطاعت و فرمانبرداري، سر فرود آوردن و تعظيم، سر به زمين نهادن، كرنش و تكريم، اظهار طاعت و بندگي.
واژه هاي «نماز بردن»، «در نماز آمدن»، «به نماز آمدن» و «نماز آوردن» به معناي پرستش كردن، عاجزي نمودن، خم شدن به علامت تعظيم و بندگي و به خاك افتادن به قصد تعظيم در برابر پادشاهي يا بزرگي ديگر به كار رفته است.
شهيد بلخي سروده است: تو را اگر ملك چينيان بديدي روي/ نماز بردي و دينار بر پراكندي
و فردوسي طوسي سروده است: فراوانش بستود و بردش نماز/ همي بود پيشش زماني دراز
 2. «پرستش و اداي طاعت ايزد تعالي» و «عرض نياز به سوي خداي عالميان است به هر طريقي كه در شريعت پيغمبران وارد شده است» كه در اين معني معادل كلمه «صلوة» مي باشد. 
فردوسي در اين معني سروده است: چنين گفت امروز شاه از نماز/ همانا نيايد به كاري فراز
و فرخي چنين به نظم در آورده است: طاعت تو چون نماز است و هر آن كس كز نماز/ سر بتابد بي شك او را كرد بايد سنگسار
و ناصر خسرو سروده است: گفتم كه نماز از چه بر اطفال و مجانين/ واجب نشود تا نشود عقل، مخير؟
در ادب پارسي، «نماز نيمروز»، «نماز پيشين» و «نماز ميانين»، همان صلوة وسطي، يعني نماز ظهر است و «نماز ديگر» و «نماز پسين» به معني نماز عصر است و «پسين گاه» به معني «هنگام نماز عصر» به كار رفته است. همچنين «نماز شام» به معني «نماز مغرب» و نماز خفتن» براي نماز عشاء و «نماز بام»، «نماز بامداد»، نماز بامدادين» و «دو گانه» به جاي «نماز صبح» و «دو گانه گزاردن» به معني «خواندن نماز صبح»، استعمال شده است.   
3. از آنجا كه شرط نماز، طهارت است و كلمه نماز، مفهوم طهارت و پاكيزگي را تداعي مي كند، كلمه «نمازي» كه منسوب به نماز و به معناي «دوستدار نماز» است؛ «به معني پاك و طاهر»نيز به كار رفته است. در اينجا «نمازي كردن»، به معني «پاك كردن، شستن، آب كشيدن و غسل دادن» استعمال شده است.

منبع: 

نمازشناسي، راشدي، حسن، انتشارات ستاد مركزي اقامه نماز، 1378

كاربر گرامي سوالات خود را از بخش "ارسال سوال ديني " ارسال كنيد.
NotCache List Paramters: 6&0&0!Model&219 Name List:نمايش رندوم كتب - كل ++++++