wait لطفا صبر کنید

مركز پاسخگويي به سوالات ديني انوارطاها

احكام شرعي

تفسير

تاريخ

كتابخانه

اعتقادات

مشاوره

ويژه ها

نماز

پاسخگويي آنلاين
0.0 (0)

آيا فرزندي كه نماز نمي خواند را، مي توان تنبيه كرد؟

در حديثي راجع به تمرين و عادت دادن فرزندان به نماز از پيامبر خدا ( صلّي الله عليه و آله ) وارد شده است كه: مُرُوهُمْ بِالصَّلَاةِ وَ هُمْ أَبْنَاءُ سَبْعٍ وَ اضْرِبُوهُمْ عَلَيْهَا وَ هُمْ أَبْنَاءُ عَشْرٍ»[1]؛«يعني آن ها را در هفت سالگي به نماز امر كنيد و در ده سالگي بزنيد.»
راجع به اين روايت نكاتي وجود دارد كه عدم توجّه به اين نكات موجب برداشت غلط از روايت مي شود :
اوّل : در سيره عملي هيچ يك از معصومين عليهم السّلام و توصيه هاي تربيتي آن ها، زدن كودكان ديده نشده و حتّي از اين اقدام نهي نموده اند، به عنوان نمونه مردى حضور امام كاظم عليه السّلام از فرزند خود شكايت كرد. حضرت فرمود:«لَا تَضْرِبْهُ وَ اهْجُرْهُ وَ لَا تُطِلْ.»[2]؛«فرزندت را نزن، و براى ادب كردنش، از او قهر كن، ولى مواظب باش، قهرت طول نكشد (و هر چه زودتر آشتى كن.)» در اين حديث امام (ع) كيفر بدنى يعنى زدن طفل را صريحاً منع فرموده و در عوض از مجازات عاطفى استفاده كرده است.

دوّم : پيامبر خدا ( صلّي الله عليه و آله ) در روايات ديگر تنبيه بدني را مورد مذمت قرار داده و اين عمل را موجب پرداخت قصاص دانسته است و براي تنبيه مجازات هاي عاطفي را جايگزين نموده اند.
آن حضرت در مذمت كساني كه همسران خود را كتك مي زنند فرموده است:«إِنِّي أَتَعَجَّبُ مِمَّنْ يَضْرِبُ امْرَأَتَهُ وَ هُوَ بِالضَّرْبِ أَوْلَى مِنْهَا لَا تَضْرِبُوا نِسَاءَكُمْ بِالْخَشَبِ فَإِنَّ فِيهِ الْقِصَاصَ ...»[3]؛«من تعجّب مي كنم از كساني كه زنان خود را كتك مي زنند و چنين كساني به كتك خوردن اولويت دارند تا زنان. ( سپس فرمود: ) زنان خود را با چوب نزنيد كه در آن قصاص است ...»
همان گونه كه در اين روايت آمده، پيامبر خدا ( صلّي الله عليه و آله ) خودشان نيز ديگران را از تنبيه بدني نهي نموده و مراد از «زدن» را در تنبيه بدني نمي دانستند، بلكه «زدن» را در قالب مجازات عاطفي تفسير مي كردند.

سوّم : در احاديث وظيفه آموزش گام به گام نماز توسط والدين از سن سه سالگي با آموزش كلمه توحيد يعني«لا اله الّا الله» شروع شده و تا سن ده سالگي با آموزش كامل وضو، نماز و بازخواست آن ادامه مي يابد.[4]
لذا اگر مراد اين روايت تنبيه بدني هم باشد، براي كساني است كه در تربيت اولاد خود انواع تدبيرهاي لازم را به كار گرفته اند و در اين مسير بر اساس دستورات ديني آهسته آهسته و به تدريج جلو رفته اند. نه تندي اعمال كرده اند و نه كندي و مسامحه نموده اند امّا با اين حال هم چنان فرزندشان از خواندن نماز سرباز مي زند در اين صورت مسئله كتك زدن و تاديب مناسب، آن هم نه شديد، به حكم«آخِرُ الدَّوَاءِ الْكَي»[5]؛«آخرين درمان داغ كردن است» لازم مي شود.نه اين كه برخي والدين بدون اين كه كم ترين قدمي در راستاي آموزش ديني فرزندشان برداشته باشند با شنيدن اين روايت و بدون در نظر گرفتن توضيح و تفسير هاي جانبي آن به يك باره به جان فرزند خود افتاده و انتقام تمامي سهل انگاري هاي خود نسبت به تربيت فرزند را از كودك خود بگيرند و در نتيجه فرزند خود را نسبت به دين و نماز بيزار نمايند.

چهارم : هدف از توصيه هاي اسلام تربيت ديني صحيح فرزندان مي باشد لذا اگر عملي كردن چنين توصيه اي، حتّي با در نظر گرفتن تمامي جوانب گفته شده آن، اثر سوء داشته باشد و فرزند را به لجاجت و مقاومت وادار نمايد، نبايد به آن متوسل شد.

پي نوشت :
[1] - بحارالأنوار، ج85، ص 133
[2] - بحارالأنوار، ج101، ص 99
[3] - جامع الأخبار، ص 158
[4] - به فصل تشويق به نماز مراجعه نماييد.
[5] - اين جمله ضرب المثل معروف عرب به عنوان آخرين راه درمان مريضي ها مي باشد؛ بحارالأنوار، ج31 ص 505
كتاب پرسش ها و پاسخ هاي نماز، سيد حسن موسوي (مركز تخصصي نماز)
نماز نمازگزار اقامه توحيد فريضه
انبيا اوليا منكر عجب طمانينه
سوره نسا
كاربر گرامي سوالات خود را از بخش "ارسال سوال ديني " ارسال كنيد.
NotCache List Paramters: 6&0&0!Model&219 Name List:نمايش رندوم كتب - كل ++++++