مركز پاسخگويي به سوالات ديني انوارطاها

احكام شرعي

تفسير

تاريخ

كتابخانه

اعتقادات

مشاوره

ويژه ها

نماز

پاسخگويي آنلاين (ساعت پاسخگوي احكام شرعي21:30 الي 23 شب11 صبح الي 12:30 ظهر)

آيا اسلام، نگاه ابزاري به ازدواج دارد؟

/UploadedData/1/Contents/%D8%A7%D8%B2%D8%AF%D9%88%D8%A7%D8%AC%20-%20%D9%BE%D8%A7%DA%A91.jpg

اگر رابطه زوجين با يكديگر را صرفا رابطه اي شهوانى -يعنى رابطه جنسى- بدانيم، قهراً طرفين به هم، به چشم يك ابزار نگاه مى‏ كنند. رابطه جنسى يك امر حيوانى و طبيعى است. براى اطفاى غريزه جنسى، زن براى مرد يك ابزار بيشتر نيست و مرد هم براى زن يك ابزار است.

ولى مسئله زوجين و كانون خانوادگى و فلسفه خانوادگى و روح خانوادگى عبارت است از روح مافوق غريزه جنسى كه ميان دو نفر پيدا مى ‏شود؛ يعنى شخصيت يكديگر را دوست دارند و تا سنين پيرى كه ديگر مسئله غريزه جنسى به كلى ضعيف يا نابود مى ‏شود، علقه خانوادگى و محبت ميانشان هست و روز به روز هم شديدتر مى‏ شود و حتى به گفته انديشمندي مثل ويل دورانت در كتاب لذات فلسفه، علقه زوجين به يكديگر در اثر معاشرت و تماس زياد، شدت پيدا مى ‏كند و آنقدر اثر مى‏ گذارد كه كم كم قيافه ‏هاى آنها شبيه هم مى‏ شود (يعنى تدريجاً روح هاى آنها آنقدر با هم انطباق پيدا مى ‏كند كه كم كم اجسام آنها نيز با هم انطباق پيدا مى ‏كند و قيافه‏ ها به يكديگر شبيه مى‏ شود.) 


ازدواج اولين مرحله خروج از خود طبيعى فردى و توسعه پيدا كردن شخصيت انسان است و اولين قدمى است كه انسان از خودپرستى و خوددوستى به سوى غيردوستى برمى ‏دارد. تا قبل از ازدواج، فقط «من» وجود داشت و همه چيز براى «من» بود. اولين مرحله ‏اى كه اين حصار شكسته مى ‏شود، يعنى يك موجود ديگرى هم در كنار اين «من» قرار مى‏ گيرد و براى او معنى پيدا مى ‏كند (كار مى ‏كند، زحمت مى‏ كشد، خدمت مى‏ كند نه براى «من» بلكه براى او). بعد كه داراى فرزندان مى‏ شود، ديگر «او» ، «او» ها مى ‏شود، و گاهى آنچنان «او» ها مى‏ شود كه كم كم اين «من» بيچاره فراموش مى‏ شود و همه ‏اش «او» و «او» ها مى‏ شود.

و اينها قدم هاى اوّلى است كه انسان از حالت منى و خودخواهى خارج مى‏ شود و به سوى غيردوستى مى ‏رود و «او» هم مورد توجهش قرار مى‏ گيرد. به همين دليل ازدواج در اسلام جنبه اخلاقى دارد با اينكه يك امر شهوانى است، و اين تنها امرى است كه با وجود اينكه پايه طبيعى و شهوانى دارد جنبه اخلاقى نيز دارد. مثلًا هيچ وقت خوردن جنبه اخلاقى پيدا نمى ‏كند ولى ازدواج خودش جنبه اخلاقى دارد. و در ميان غرايز شهوانى انسان هر غريزه ‏اى كه اشباع شود، اشباع آن تأثيرى در معنويت انسان ندارد جز غريزه جنسى. از اين رو ازدواج از نظر اسلام سنت و مستحب تعبير شده.

 

منبع:

تعليم و تربيت در اسلام، استاد شهيد مطهري، با اندكي تلخيص و تصرف

 

Parameter:4319!model&79 -LayoutId:79 LayoutNameالگوي داخلي+مشاوره+++++++