مركز پاسخگويي به سوالات ديني انوارطاها

احكام شرعي

تفسير

تاريخ

كتابخانه

اعتقادات

مشاوره

ويژه ها

نماز

پاسخگويي آنلاين (ساعت پاسخگوي احكام شرعي21:30 الي 23 شب11 صبح الي 12:30 ظهر)
0.0 (0)

تكلم عيسي(ع) در گهواره با اشاره مريم(س) معجزه كداميك است؟

/UploadedData/1/Contents/%D9%85%D8%B3%DB%8C%D8%AD2_1.jpg

سوره مريم آيات 29 و 30: («فَأَشارَتْ إِلَيْهِ قالُوا كَيْفَ نُكَلِّمُ مَنْ كانَ فِي الْمَهْدِ صَبِيًّا * قالَ إِنِّي عَبْدُ اللَّهِ آتانِيَ الْكِتابَ وَ جَعَلَنِي نَبِيًّا») 

سخن گفتن حضرت عيسي (عليه‌السلام) در آغاز ولادت معجزه است، اما آيا او در آن هنگام پيامبر بود كه معجزه بياورد يا به منزله معجزه پيامبري حضرت عيسي در آينده است يا موقعيت او مانند حضرت يحيي (ع) است كه در همان كودكي موهبتي از خداوند دريافت نموده [1] يا آنكه نبوّتش در آينده است و اين اعجاز، در حقيقت كاري خارق‏ عادت است كه پيش از ظهور نبوّت نبي رخ مي‏ دهد، همان‏گونه كه با ولادت رسول خدا (ص) آتشكده فارس خاموش شد و ايوان مدائن شكست و درياچه ساوه خشك شد[2].

آنچه از آيه 30 سوره مريم استفاده مي ‏شود اين است كه حضرت عيسي از همان آغاز تولد پيامبر بوده است چنانكه روايتي از امام باقر(ع) بر آن دلالت دارد[3] و اين سخن گفتن او، هم معجزه ‏اي است براي اثبات نبوت آن حضرت و هم دلالت دارد كه من پاكم و از دامني پاك زاده شدم، وگرنه به چنين مقام و شايستگي دست نمي ‏يافتم، همانطور كه دليلي بر طهارت دامن حضرت مريم (سلام الله عليها) نيز اقامه نمي ‏شد.
قرآن كريم عيسي و مريم(عليهماالسلام) را با هم يك آيت و معجزه مي ‏داند: ﴿وجَعَلنها وابنَها ءايَةً لِلعلَمين) [5] ﴿وجَعَلنَا ابنَ مَريَمَ واُمَّهُ ءايَة)[6] از اين‏رو شايد بتوان معجزه تكلّم مسيح(ع) را هم به مادر نسبت داد و هم به فرزند؛ يعني اين كودك گرچه به اذن خدا لب به سخن گشود، اشاره مادر را نيز مي‏ طلبيد و بدون اشاره مادر، سخني نمي ‏گفت و سرّ دخالت مادر نيز آن است كه اتهامات ناروايي را به آن حضرت نسبت دادند.
حضرت مريم (س) را سالياني متمادي خدمتگزاران دين تقديس مي ‏كردند و پيامبري بزرگوار مانند زكريّا كفالت او را بر عهده گرفت و اكنون كه درباره ولادت غير منتظره فرزندش از او توضيح مي‏ خواهند، با اشاره مي ‏فهماند كه روزه‏ دار است و اين رفتار، شدت سوء ظن را افزايش مي دهد و فقط معجزه (به معناي عام) مي ‏تواند حقيقت را آشكار كند، پس به گهواره اشاره مي ‏كند و كودك لب به سخن مي‏ گشايد و مشكل حل مي ‏شود. بر اين اساس، مريم (س) بايد دستور اشاره را از غيب گرفته باشد، همانطور كه از آيات سوره مائده نيز سهم اثرگذاري مريم (س) برداشت مي شود.[7]

خاطر نشان مي شود فرق معجزه نبوي با كرامت در اين است كه كرامت، به‌‌رغم داشتن تمام ويژگي‌هاي معجزه، ازجمله خارق‌العاده و به اذن الهي بودن، با ادعاي نبوت همراه نيست. بنابراين همه كارهاي خارق‌العاده‌اي كه پيامبران، امامان عليهم السلام و اولياي خدا به اذن الهي انجام مي‌دهند، ولي همراه با ادعاي نبوت نيست، كرامت به شمار مي‌آيد. «ارهاص» نيز به وقايع خارق‌العاده‌اي گفته مي‌شود كه پيش از بعثت يك پيامبر براي ايجاد زمينة نبوت رخ مي‌دهد[8]. بنابراين فرق معجزه با ارهاص در اين است كه معجزه بعد از بعثت پيامبر رخ مي‌دهد، ولي ارهاص پيش از آن و براي ايجاد زمينه براي بعثت واقع مي‌شود.

پي نوشت:

[1] مريم، 12.

[2]  الامالي ، صدوق، ص235. بحار الانوار، ج15، ص258 ـ 257.

[3] مريم، 30.

[4] «عن يزيد الكناسي قال: سألت ابا جعفر(عليه‌السلام) أكان عيسي بن مريم حين تكلّم في المهد حجّة الله علي أهل زمانه؟ فقال(عليه‌السلام): كان يومئذ نبيّاً حجّة الله غير مرسل، أما تسمع لقوله حين قال: ﴿اِنّي عَبدُ اللهِ ءاتنِي الكِتبَ وجَعَلَني نَبيّا)...» : و در كافى به سند خود از بريد كناسى روايت كرده كه گفت: من از ابو جعفر (ع) پرسيدم: آيا عيسى بن مريم در آن هنگامى كه در گهواره با مردم سخن گفت حجت خدا بر مردم زمان خود بود؟ فرمود: آن روز نبى و حجت خدا بود، ولى هنوز مرسل نبود، مگر كلام خود او را نشنيده‏اى كه مى‏گويد" من بنده خدايم به من كتاب داده و نبيم كرده ...". كافي، ج1، ص382.

[5] انبياء، 91.

[6] مؤمنون، 50.

[7] مائده، 110.

[8] سعدالدين مسعودبن‌عمر تفتازاني، شرح المقاصد، ج5، ص1213.

آيت الله مصباح يزدي، راه و راهنما شناسي، ص180-176.

آيت الله جوادي آملي، تفسير تسنيم، ج 14، ص 297.

كاربر گرامي سوالات خود را از بخش "ارسال سوال ديني " ارسال كنيد.
Parameter:20580!model&76 -LayoutId:76 LayoutNameالگوي داخلي+++++++اعتقادات