مركز پاسخگويي به سوالات ديني انوارطاها

احكام شرعي

تفسير

تاريخ

كتابخانه

اعتقادات

مشاوره

ويژه ها

نماز

پاسخگويي آنلاين (ساعت پاسخگوي احكام شرعي21:30 الي 23 شب11 صبح الي 12:30 ظهر)
0.0 (0)

بيماري حضرت ايوب(ع) چگونه بهبود يافت

/UploadedData/1/Contents/%D8%B7%D8%A8%DB%8C%D8%B9%D8%AA7_4_1.jpg

سوره ص، آيه42: («ارْكُض بِرِجْلِك  هَذَا مُغْتَسلُ بَارِدٌ وَ شرَابٌ»): ( به او گفتيم ) پاى خود را بر زمين بكوب اين، چشمه آبى خنك براى شستشو و نوشيدن است. 

از مهمترين ابتلائات حضرت ايوب (ع) رنج جسماني و مصيبت از دست دادن فرزندان بود. اما در مورد بيماري حضرت ايوب(ع)، برخي روايات طول ناراحتى و رنج و بيمارى ايشان را هفت سال و بنا به روايتى هيجده سال دانسته اند، بطوري كه كار به جايي رسيد كه حتى نزديكترين ياران و اصحابش او را ترك گفتند، تنها همسرش بود كه در وفادارى نسبت به ايوب، استقامت به خرج داد. لازم به ذكر است بنابر خطوط كلان اصول اعتقادات، بيماري حضرت ايوب (ع) نفرت انگيز نبوده است بلكه به علت فقر مادي طولاني مدت، عوارض آن در ظاهر ايشان ظهور و بروز نمود. علل دوري اطرافيان -از جمله اصحاب - نيز در ضعف ايمان ايشان تحليل شده است؛ همانطور كه برخي اين روايات به اهميت اين نكته اشاره داشته اند[1].

در هر حال ايام ابتلاء به سر آمد و دوران بازگشت مواهب وزيدن گرفت و نخستين و مهمترين نعمت الهى كه عافيت و بهبودى است به ايوب ارزاني داشته شد: 

«اركض» از ماده «رَكض» به معنى كوبيدن پا بر زمين، و گاه به معنى دويدن آمده است، و در اينجا به معنى اول است. همان خداوندى كه چشمه زمزم را در آن بيابان خشك و سوزان از زير پاى اسماعيل شيرخوار جاري نمود، و همان خداوندى كه هر حركت و  هر سكونى، هر نعمت و هر موهبتى، از ناحيه اوست، فرمان فوق (آيه مباركه) را نيز در مورد ايوب صادر كرد؛ چشمه آب جوشيدن گرفت، چشمه‏ اى خنك و گوارا و شفابخش از بيماري هاى برون و درون. 

 

پي نوشت: -----------

[1] از خصال نقل شده امام صادق ، از پدرش (عليهماالسلام) روايت كرده كه فرمود : ايوب (عليه ‏السلام) هفت سال مبتلا شد، بدون اينكه گناهى كرده باشد، چون انبيا به خاطر عصمت و طهارتى كه دارند، گناه نمى ‏كنند و حتى به سوى گناه - هر چند صغيره باشد - متمايل نمى ‏شوند. و نيز فرمود : هيچ يك از ابتلائات ايوب (عليه‏ السلام) عفونت پيدا نكرد، و بدبو نشد، و نيز صورتش زشت و زننده نگرديد، و حتى ذره‏ اى خون و يا چرك از بدنش بيرون نيامد ، و احدى از ديدن او تنفر نيافت و از مشاهده‏ اش وحشت نكرد، و هيچ جاى بدنش كرم نينداخت، زيرا رفتار خداى عز و جل در باره انبيا و اولياى مكرمش كه مورد ابتلايشان قرار مى ‏دهد، اين چنين است. 
و اگر مردم از او دورى كردند ، به خاطر بى پولى و ضعف ظاهرى او بود، چون مردم نسبت به مقامى كه او نزد پروردگارش داشت جاهل بودند، و نمى ‏دانستند كه خداى تعالى او را تاييد كرده ، و به زودى گشايشي در كارش ايجاد مى‏ كند و لذا مى‏ بينيم رسول خدا (ص) فرموده : گرفتارترين مردم از جهت بلاء انبيا و بعد از آنان هر كسى است كه مقامى نزديك‏تر به مقام انبيا داشته باشد... .(ترجمه تفسير الميزان، ج 17، ص 328)

تفسير نمونه و ترجمه الميزان، ذيل آيه مباركه.  

كاربر گرامي سوالات خود را از بخش "ارسال سوال ديني " ارسال كنيد.
Parameter:20905!model&76 -LayoutId:76 LayoutNameالگوي داخلي+++++++اعتقادات