مركز پاسخگويي به سوالات ديني انوارطاها

احكام شرعي

تفسير

تاريخ

كتابخانه

اعتقادات

مشاوره

ويژه ها

نماز

پاسخگويي آنلاين (ساعت پاسخگوي احكام شرعي21:30 الي 23 شب11 صبح الي 12:30 ظهر)
0.0 (0)

آيا برتري برخي پيامبران بر جهانيان، تبعيض نيست؟

/UploadedData/1/Contents/%D9%BE%D8%B1%D8%B3%D8%AA%D9%88%20%D8%A8%D8%A7%D8%B1%D8%A7%D9%861.jpg

  سوره آل عمران، آيه33: («إِنَّ اللَّهَ اصْطَفى‏ آدَمَ وَ نُوحاً وَ آلَ إِبْراهِيمَ وَ آلَ عِمْرانَ عَلَى الْعالَمِينَ‏») [1]

آفرينش آميخته با نظام صحيح، وجود يك سرى تفاوت‏ ها را ايجاب مى‏ كند. براى مثال بدن انسان يك آفريده منظم است و نظام‏ مندى آن، مستلزم وجود تفاوت‏ هايى در ميان اعضا است. به همين دليل بايد سلول ‏هايى همچون سلول‏ هاى مغزى، در بدن رهبرى حركت عضلات و اعضاى بدن را بر عهده گيرد و سلول ‏هاى محكم استخوانى استقامت بدن را حفظ كند. اين امتيازات كه براى ايجاد يك سازمان منظم نهايت لزوم را دارد ساده نيست؛ بلكه توأم با يك سرى كار ويژه‏ ها و مسئوليت ‏هاى متناسب با امتيازات است.

بنابراين همان‏گونه كه پيامبران و رهبران بشريت امتيازاتى دارند، مسئوليت‏ هاى بزرگى نيز بر عهده‏ دارند و مشكلات طاقت‏ فرسايى را بايد تحمل كنند، چنان كه تاريخ زندگى پيامبران و امامان گواه اين مطلب است؛ در حالى كه ديگران مسئوليت‏ هاى كمترى دارند. بنابراين در اين امتيازات هيچ تبعيضى وجود ندارد، زيرا:
اولًا، مبتنى بر استحقاق ‏ها است و يكى از شرايط استحقاق افعال اختيارى آنها است كه خداوند از ازل بدان آگاه است.
ثانياً، لازمه رهبرى جامعه، دادن امتيازات توأم با مسئوليت به افراد ذى ‏صلاح است و اين نوعى لطف به بشريت و در جهت خير و سعادت آنها است.
ناگفته نماند در برابر امتيازاتى كه پيامبران دارند، علاوه بر مسئوليت بيشترى كه دارند؛ در برابر كمترين كوتاهى، شديدترين سختى‏ ها متوجه آن مى ‏گردد. به عنوان مثال حضرت يونس عليه السلام گرچه براى هدايت قومش بسيار تلاش كرد؛ اما به جهت آنكه صبر و حوصله لازم را بر خود هموار نكرد، خداوند او را در تاريكى ‏هاى دريا و شكم ماهى گرفتار كرد[2].
همچنين حتى درباره پيامبر اسلام (صلى الله عليه و آله) كه محبوب‏ ترين پيامبران نزد خداوند است در قرآن مجيد مى ‏خوانيم: («وَ لَوْ تَقَوَّلَ عَلَيْنا بَعْضَ الْأَقاوِيلِ لَأَخَذْنا مِنْهُ بِالْيَمِينِ ثُمَّ لَقَطَعْنا مِنْهُ الْوَتِينَ فَما مِنْكُمْ مِنْ أَحَدٍ عَنْهُ حاجِزِينَ‏») [3]. البته از پيامبر اسلام (ص) چنين كوتاهى سر نزد؛ بلكه بيش از حد انتظار نيز براى هدايت مردم دلسوزى و تلاش مى‏ كرد.

در حقيقت اين ويژگى‏ هاى اختيارى پيامبران بوده كه قابليت مسئوليت ‏پذيرى آنان را نشان مى‏ دهد و خداوند متعال با علم به آينده اينان، مسئوليت پيامبرى را بر عهده ايشان نهاده است. چنان كه در قرآن مى ‏خوانيم: («اللَّهُ أَعْلَمُ حَيْثُ يَجْعَلُ رِسالَتَهُ سَيُصِيبُ الَّذِينَ أَجْرَمُوا صَغارٌ عِنْدَ اللَّهِ وَ عَذابٌ شَدِيدٌ بِما كانُوا يَمْكُرُونَ‏»)[4]؛ «و چون آيتى بر ايشان بيايد، مى‏ گويند: «هرگز ايمان نمى ‏آوريم تا اينكه نظير آنچه به فرستادگان خدا داده شده است به ما [نيز] داده شود.» خدا بهتر مى‏ داند رسالتش را كجا قرار دهد. به زودى، كسانى را كه مرتكب گناه شدند، به [سزاى‏] آنكه نيرنگ مى‏ كردند، در پيشگاه خدا خوارى و شكنجه‏ اى سخت خواهد رسيد».

پي نوشت:
[1] براستى كه خداوند، آدم و نوح و خاندان ابراهيم و خاندان عمران را بر جهانيان برگزيد.

[2] سوره انبياء، آيه87.

[3] سوره حاقه، آيات 44-47.

[4] سوره انعام،آيه124.

حميدرضا شاكرين، راز آفرينش، ص 106.

كاربر گرامي سوالات خود را از بخش "ارسال سوال ديني " ارسال كنيد.
Parameter:20830!model&76 -LayoutId:76 LayoutNameالگوي داخلي+++++++اعتقادات