مركز پاسخگويي به سوالات ديني انوارطاها

احكام شرعي

تفسير

تاريخ

كتابخانه

اعتقادات

مشاوره

ويژه ها

نماز

پاسخگويي آنلاين (ساعت پاسخگوي احكام شرعي21:30 الي 23 شب11 صبح الي 12:30 ظهر)
1.0 (1)

چرا حضرت خديجه(س) را «ملكه بَطحاء» ناميده اند؟

/UploadedData/1/Contents/%D8%AD%D8%B6%D8%B1%D8%AA%20%D8%AE%D8%AF%DB%8C%D8%AC%D9%87%20%D8%A8%D8%B7%D8%AD%D8%A7%D8%A11_1.jpg

وادي‌ بطحاء، در يك‌ فرسخي‌ مكه‌ واقع است كه‌ در منابع‌ موجود از آن‌ به‌ ابطح‌، خَيْف‌ بني‌ كنانه‌ و نيز مُحَصَّب‌ ياد كرده‌اند. اين‌ وادي‌ ميان‌ مكه‌ و مني‌ واقع‌ بوده‌، و از يك‌ سو به‌ كوه‌ عيره‌ و از سوي‌ ديگر به‌ كوه‌ حجون‌ منتهي‌ مي‌شده‌ است‌، و از آن‌ روي‌ بدان‌ بطحاء گفته‌اند كه‌ زمين‌ آن‌ از سنگ‌ريزه‌ پوشيده‌ شده‌ بوده‌ است‌[1]. پيش‌ از اسلام‌ بخشي‌ از قبيلة قريش‌ در آن‌جا مي‌زيستند كه‌ به‌ همين‌ دليل‌ به‌ «قريش‌ بطحاء» معروف‌ بودند؛ اين‌ ناحيه‌ تيره‌هاي‌ عدي‌ّ، جُمَح‌، تَيْم‌، سَهم‌، مخزوم‌، اسد، زُهره‌، عبدمناف‌، عبدالدار، عبدالعزي‌، اميه‌ و هاشم‌ را در برمي‌گرفت‌[2].

 پدر حضرت خديجه (س)، «خويلد» و مادرش «فاطمه بنت زائده»، هر دو از ريشه دارترين و اصيل ترين خاندان هاي حجاز به شمار مي رفتند. خويلد بن اسد بن عبدالعزي بن قصي بن كلاب[3] تيره اي معروف از قريش بطحاء محسوب مي شد. حضرت خديجه (س) از قريحه سرشار در تجارت و بازرگاني برخورد بود و ثروت ايشان زبانزد خاص و عام بود. مورخان بخشي از ثروت خديجه را بدين ترتيب شمرده اند: هزاران شتر كه اموال تجارت او را حمل مي كردند و چهارصد غلام و كنيز كه خدمات ارجاعي او را انجام مي دادند[4]. حجم اين ثروت در كنار درايت و تدبير حضرت خديجه (س) سبب شده بود كه ايشان را «ملكه بطحاء» - يعني پادشاه حجاز- لقب دهند.

«ملكه بطحاء» پس از شناخت محمد امين و ازدواج با وي كل دارايي‏ خويش را به او واگذار مي كند تا پيامبر اسلام (ص) آن را هرگونه كه مي ‏خواهد مصرف كند[5]. پيامبر اكرم(ص) نيز اين اموال را به بهترين نوع ممكن در جهت پيش برد اهداف اسلام به كار گرفتند. ايشان در اين زمينه مي ‏فرمايد: «هيچ ثروتي به اندازه ثروت خديجه (سلام الله عليها) براي من سودمند نبود»[6].

پي نوشت:

[1] محمد ابن‌ عبدالمنعم‌ حميري‌، الروض‌ المعطار، به‌ كوشش‌ احسان‌ عباس‌، بيروت‌، ۱۹۷۵م‌. عبدالله‌ ابن‌ قتيبه‌، عيون‌ الاخبار، بيروت‌، ۱۳۴۳ق‌/ ۱۹۲۵م‌. اسماعيل‌ ابن‌ كثير، البداية و النهاية، بيروت‌، ۱۴۰۵ق‌/۱۹۸۵م‌. ابوالفدا، تقويم‌ البلدان‌، به‌ كوشش‌ رنو و دوسلان‌، پاريس‌، ۱۸۴۰م‌. محمد ازرقي‌، اخبار مكة، به‌كوشش‌ رشدي‌ صالح‌ ملحس‌.

[2]  محمد و محمداخضر حجي‌، حاشيه‌ بر وصف‌ افريقيا. حمدالله‌ مستوفي‌، نزهة القلوب‌، به‌ كوشش‌ لسترنج‌، ليدن‌، ۱۳۲۱ق‌/۱۹۰۳م‌. محمد دمشقي‌، نخبة الدهر، ترجمة حميد طبيبيان‌، تهران‌، ۱۳۵۷ش‌.

[3] قصي بن كلاب جد چهارم رسول الله (ص) است.

[4] بحارالانوار، ج17، ص309.

[5] سيد محسن امين، سيره معصومان، مترجم حجتي كرماني، تهران، سروش، 1376، ج5، ص18.

[6] بحارالانوار، ج19، ص63.

 

كاربر گرامي سوالات خود را از بخش "ارسال سوال ديني " ارسال كنيد.
Parameter:20771!model&78 -LayoutId:78 LayoutNameالگوي داخلي+تاريخ+++++++