wait لطفا صبر کنید

مركز پاسخگويي به سوالات ديني انوارطاها

احكام شرعي

تفسير

تاريخ

كتابخانه

اعتقادات

مشاوره

ويژه ها

نماز

پاسخگويي آنلاين
0.0 (0)

چه كسي امور تدفين حضرت فاطمه معصومه(س) را انجام داد؟

تاريخ از مخاطرات سفر كاروان حضرت معصومه (سلام الله عليها) از مدينه تا ساوه اطلاع دقيقي در اختيار خوانندگان قرار نداده است اما آن‌چه مسلم است ماجراي ساوه تاثير بسيار نامطلوبي در روحيه و سلامتي جسمي ايشان داشته است.[1] منشا اين بيماري غم هجران برادر  و شهادت و مظلوميت ديگر برادران و همراهان كاروان و يا سمّى كه به ايشان داده شده است، ذكر شده است. پس از اين ماجرا، حضرت فرمودند: مرا به قم ببريد، چرا كه از پدرم شنيدم كه شهر قم مركز شيعيان ماست.[2] اما تشريف فرمايي و فيض حضور كريمه اهل بيت در قم، بيش از 17 روز به طول نينجاميد و به علت شدت بيماري در تاريخ 10 ربيع الثاني سال 201 هـ.ق در سن 28 سالگي و پيش از آنكه چشم مباركشان به ديدار برادر گراميشان امام هشتم (ع) روشن شود، در ميان اندوه فراوان محبان اهل بيت(ع)، از دنيا رفتند و شيعيان را در ماتم خود به سوگ نشاندند.[3]

در اين كه چه كسى بدن مطهّر آن حضرت را داخل قبر قرار دهد و ايشان را به خاك سپارد، همه متحير بودند. آل سعد بيش از همه در اين باره با هم گفتگو كردند كه چه كسى را داخل سرداب نمايند تا جنازه خانم را دفن كند. علي اصغر فقيهي نويسنده كتاب قم در مسير تاريخ در ادامه به نقل از «كتاب قم» مي‌نويسد: چون فاطمه را وفات رسيد، بعد از غسل و تكفين، او را به مقبره بابلان بردند و در كنار سردابي كه از براي او ترتيب داده بودند گذاشتند آل سعد (اشعري) با يكديگر اختلاف كردند در باب اين كه چه كسي سزاوار است در سرداب رود و فاطمه را بر زمين بگذارد و به خاك سپارد در اين امر هماهنگ شدند كه خادمي به غايت پير به نام «قادر» را حاضر كنند تا فاطمه را به خاك سپارد، در اين گفتگو بودند كه از جانب ريگستان (گويا مقصود رودخانه است) دو سوار كه جلو دهان خود را بسته بودند بدان جا آمدند، چون به جنازه فاطمه رسيدند، از اسب پياده شدند و بر او نماز گزاردند و در سرداب رفتند و جسد مطهر او را دفن كردند آنگاه از سرداب بيرون آمدند و رفتند و براي هيچ كس معلوم نشد كه آن دو سوار كه بودند.[4]

پي نوشت: -------------------

[1] تاريخ از مخاطرات اين سفر (از مدينه تا ساوه) اطلاع دقيقي را در اختيار خوانندگان قرار نداده است اما به هنگام رسيدن كاروان به ساوه اهالي اين شهر كه در آن زمان از دشمنان سرسخت اهل بيت (عليهم السلام) بودند، به همراه ماموران حكومتي به آنها حمله كردند و جنگ سختي درگرفت. از سرانجام اين جنگ اطلاع دقيقي در دست نيست. برخي گزارش‌ها حكايت از شهادت تمامي همراهان حضرت دارد. همچنين احتمال دارد برخي بستگان زنده مانده و متواري شده باشند. آنان از بيم شناسايي و كشته شدن به صورت ناشناس در اطراف قم حضور داشتند تا پس از مهيا شدن شرايط (به عنوان نمونه رفع بيماري حضرت معصومه سلام الله عليها كه پس از درگيري ساوه بوجود آمده بود) ادامه مسير داده يا به مدينه بازگردند. مويد اين ادعا گزارشي است كه از زمان تدفين ايشان در دست است. در اين خبر آمده است: (با اطلاع باز ماندگان از عدم بهبودي حضرت و در نتيجه رحلت ايشان و با توجه به آن‌كه هيچ يك از بستگان محرم ايشان هنگام رحلت در قم حضور نداشت. لذا اين مسئله دفن كردن ايشان را سخت كرده بود) دو سوار نقابدار از بيرون شهر آمدند و بر بدن آن حضرت نماز خواندند آنگاه داخل قبر شده و بدن آن حضرت را دفن كردند و برگشتند و كسي آنها را نشناخت. در مقابل در روايت ديگرى آمده است، هنگامى كه حضرت فاطمه معصومه(ع) به شهر ساوه قدم نهاد، از همراهان خود پرسيد؛ مسافت اين جا تا قم چقدر است. پاسخ را گفتند. در اين هنگام به ياد خبرى از پدرش افتاد. لذا فرمود: مرا به قم ببريد كه از پدر بزرگوارم بارها مي شنيدم كه قم مركز شيعيان ماست. بدين ترتيب باقيمانده افراد كاروان به جاى رفتن به «مرو» به جانب قم تغيير مسير داده و در 23 ربيع الاوّل سال 201 هـ ق وارد قم شدند. (براي مطالعه و كسب اطلاعات بيشتر در اين باره ر.ك: علي‌اكبر تشيد، هديه اسماعيل، يا، قيام سادات علوي براي تصاحب خلافت، تهران، دارالكتب الاسلاميه، ‎۱۳۸۵ش.)

[2] در مورد دليل انتقال ايشان از ساوه به قم گفته شده است كه محيط ساوه در آن مقطع از تاريخ، به خاندان رسالت بي ارادت بود اما منطقه قم از ديرباز مركز شيعيان و دوستداران اهل بيت(ع) بود. در حدود سال 83 هـ. ق عبدالرحمن بن محمد بن اشعث به همراه 17 نفر از علماي تابعين و شيعيان برجسته و پارسا، مانند كميل و سعيد بن جبير به قم آمدند و همگي در قريه جمكران سكونت نمودند. پس از آن آ ل اشعر كه از مسلمانان معروف يمني در كوفه بودند، در دو دهه آخر قرن اول به قم آمدند و از آن تاريخ به بعد، قم پايگاه مهمي براي شيعيان و دوستداران اهل بيت(ع) شد. (جهت مطالعه و كسب اطلاعات بيشتر ر.ك: حسن‌بن محمدبن حسن قمي، تاريخ قم، ترجمه حسن‌بن علي‌بن حسن‌بن عبدالملك قمي، تصحيح و تحشيه جلال الدين طهراني، تهران، مطبعه مجلس، ‎۱۳۱۳ش.)

[3] ذبيح الله محلّاتي، رياحين الشريعه، ج ۵، صفحه ۳۲.

[4] علي اصغر فقيهي، قم در مسير تاريخ، ج3، ص263 به نقل از تاريخ قم، ص213.

 

 

كاربر گرامي سوالات خود را از بخش "ارسال سوال ديني " ارسال كنيد.
NotCache List Paramters: 6&0&0!Model&219 Name List:نمايش رندوم كتب - كل ++++++