خداى متعال در آيه 78 سوره «حجر» مى فرمايد: «اصحاب الايکه مسلماً مردمى ظالم و ستمگر بودند» (وَ إِنْ کانَ أَصْحابُ الأَيْکَةِ لَظالِمِينَ).
بسيارى از مفسران، و ارباب لغت گفته اند: «ايکه» به معنى درختان در هم پيچيده و يا بيشه است و «اصحاب الايکه» همان قوم شعيب اند که در سرزمينى پر آب و مشجر در ميان «حجاز و شام» زندگى مى کردند.
آنها زندگى مرفه و ثروت فراوانى داشتند و به همين جهت، غرور و غفلت آنها را فرا گرفته بود و مخصوصاً دست به کم فروشى و فساد در زمين زده بودند.
«شعيب» آن پيامبر بزرگ، آنها را از اين کارشان بر حذر داشت و دعوت به توحيد و راه حق نمود، اما آنها تسليم حق نشدند و سرانجام بر اثر مجازات دردناکى، نابود گشتند، گرماى شديدى چندين روز پى در پى آنها را فرو گرفت، و در آخرين روز، ابر بزرگى در آسمان نمايان شد، آنها به سايه ابر پناه بردند، اما صاعقه اى فرود آمد، و آن بيدادگران را نابود کرد.
شايد تکيه کردن قرآن روى کلمه «اصحاب الايکه» (صاحبان سرزمينهاى پر درخت) به خاطر اين باشد که: مى خواهد بگويد با اين همه نعمتى که به آنها بخشيده بوديم باز به جاى شکران، کفران کردند، ظلم و ستم بنياد نمودند و صاعقه، آنها و درختانشان را از ميان برد.

منبع:

تفسير نمونه، جلد 11، صفحه 138.