wait لطفا صبر کنید

مركز پاسخگويي به سوالات ديني انوارطاها

احكام شرعي

تفسير

تاريخ

كتابخانه

اعتقادات

مشاوره

ويژه ها

نماز

پاسخگويي آنلاين
0.0 (0)

ابعاد بيروني و دروني انتظار در تفسير روايت امام علي

قال علي عليه السلام:

«المُنتَظِرُ لِأمرنا كالمُتَشَحطَّ بِدَمِه في سَبيلِ اللهِ»[1]؛ (كسي كه در انتظار ظهور ما باشد مانند كسي است كه در ميدان جهاد به خون آغشته است.)

دو تفسير براي اين روايت مي توان ذكر كرد كه منافاتي با يكديگر ندارند:

1. منتظران ظهور اعمالي انجام مي دهند كه نتيجه اش با نتيجه جهاد در راه خداوند يكي است؛ همانگونه كه حضرت علي (ع) مي فرمايد: «جهاد باعث عظمت و علو و سربلندي دين و نصرت حق و عدالت مي شود»[2]، نتيجه انتظار منتظران واقعي نيز همين طور است، انتظاري كه در پرتو آن، خودسازي و اجراي احكام اسلام و رسانيدن نداي دين با استفاده از قلم و بيان و تمام وسائل روز به اقصي نقاط عالم تحقق يابد.

حال سوال اين است كه ما چگونه منتظراني هستيم؟

برخي از منتظران فقط با تكرار اين جمله «آقا! در ظهورت شتاب كن»، خود را منتظر مي دانند!

برخي ديگر انتظار را فقط در خواندن دعاي ندبه و زيارت آل ياسين و مانند آن خلاصه كرده اند.

برخي علاوه بر اين، به مسجد مقدس جمكران نيز مشرف مي شوند و همين را كافي مي دانند!

اين گونه تفسيرها از انتظار سبب مي شود كه وقتي چنين روايات پرمعنايي را مي بينيم، تعجب مي كنيم و از خود مي پرسيم: «كه چطور ثواب يك دعا، با تلاش مجاهدي كه در خون غلطيده برابر است؟!» اما اگر انتظار را به آماده سازي مردم سراسر جهان براي ظهور آن حضرت تفسير كنيم، انتظار، معادل جهاد؛ بلكه گاهي ابعاد گسترده تري دارد!

2. بُعد بيروني انتظار همان تفسير اول بود؛ اما بُعد دروني انتظار، جهاد با نفس است، ما بايد خود را بسازيم و آماده كنيم. چون او مجري عدالت است، من اگر ظالم باشم چگونه مي توانم منتظر ظهور او باشم. او طيب و طاهر است، من اگر آلوده باشم چگونه مدعي انتظار او هستم و ... .

بنابراين انتظار واقعي در صورتي تحقق مي يابد كه جهاد با نفس را انجام دهيم و چنان ساخته شويم كه لايق سربازي آن حضرت گرديم. روشن است كه جهاد با نفس، به مراتب سخت تر از جهاد با دشمن است، به همين جهت حضرت رسول (ص) در آن حديث مشهور خطاب به مسلماناني كه از جنگي سخت برگشته بودند فرمود: «مَرحباً بِقَومٍ قضوا الجهاد الاصغر و بقي عليهم الجهادُ الاكبر، قالوا: و ما الجهاد الاكبر؟ قال: الجِهادُ مَعَ النّفسِ»[3]. 

نتيجه اينكه انتظار بايد در بعد دروني و بيروني براي همگان، تفسير شود تا به صورت بي محتوا در نيايد و در محدوده دعا خلاصه نشود. اگر ما در انتظار مهمان محترمي باشيم، چه مي كنيم؟ هم خود را تميز مي كنيم و هم خانه تكاني مي نماييم. آيا منتظران امام زمان (عج) نبايد خانه تكاني كنند؟![4]

 

پي نوشت: 

[1] بحار الانوار، ج10، ص 104

[2] نهج البلاغه، كلمات قصار، ش 252

[3] ميزان الحكمه، باب 586، ح 2741 

[4] 110 سرمشق زندگي، س 104

 

 

 

كاربر گرامي سوالات خود را از بخش "ارسال سوال ديني " ارسال كنيد.
NotCache List Paramters: 6&0&0!Model&219 Name List:نمايش رندوم كتب - كل ++++++