wait لطفا صبر کنید
پاسخگويي آنلاين
0.0 (1)

چرا قرآن كريم هدف خلقت زن را به آسايش رسيدن مرد دانسته است؟

اين نكته در بيست و يكمين آيه از سوره روم است كه مي فرمايد:
«وَ مِنْ ءَايَاتِهِ أَنْ خَلَقَ لَكمُ مِّنْ أَنفُسِكُمْ أَزْوَاجًا لِّتَسْكُنُواْ إِلَيْهَا وَ جَعَلَ بَيْنَكُم مَّوَدَّةً وَ رَحْمَةً  إِنَّ فىِ ذَالِكَ لاََيَاتٍ لِّقَوْمٍ يَتَفَكَّرُون»و از نشانه‏ هاى او اينكه همسرانى از جنس خودتان براى شما آفريد تا در كنار آنان آرامش يابيد، و در ميانتان مودّت و رحمت قرار داد در اين نشانه‏ هايى است براى گروهى كه تفكّر مى ‏كنند!
 در اين سوره خداوند به نشانه هايي كه نشانگر وحدانيت او و تدبيرش در اداره عالم است مي پردازد. و از آيه 20تا25 و با تعبير "مِن آياته" به چند نمونه اشاره كرده است. از جمله همين آيه مورد نظر است كه به رابطه تسكين دهنده زن و شوهر اشاره مي كند.
آنچه از اين آيه برداشت مي شود اين است كه خلقت ازدواج و قراردادن مودت و مهرباني ميان زن و شوهر از آيات و نشانه هاي خداست. اما در اين آيه شريفه، نفرموده است زنان براي آسايش مردان هستند. بلكه
اولاً: سخن از آرامش است نه آسايش.
ثانيا:عبارت "جعل بينكم" نشان مي دهد كه اين آرامش بين اين هريك از زن و مرد بطور مساوي در جريان است، يعني زن با مرد احساس آرامش مي كند و مرد با زن، و بين آن دو رحمت و مودتي بوجود مي آيد كه زاييده اين آرامش است.
  علامة طباطبايي در توضيح اين مطلب معتقدند : «هر يك از زن و مرد في نفسه ناقص و محتاج به طرف ديگر است و از مجموع آن دو، واحدي تام و تمام درست مي‌شود و به خاطر همين نقص و احتياج است كه هر يك به سوي ديگري حركت مي كند و چون بدان رسيد آرام مي‌شود.چون هر ناقصي مشتاق كمال است و هر محتاجي مايل به رفع نياز و فقر خويش است و اين حالت همان شهوتي است كه در هر يك از اين دو طرف بوديعت نهاده شده است.»
  نتيجه تدبير الهي در اين آيه اين گونه تبلور مي كند كه "ميانتان دوستي و رحمت نهاده" يعني اين فرايند زناشويي به دوستي و محبت و كمك به يكديگر مي انجامد. پس چه در اصل اين پيوند و چه در نتيجة حاصل از آن، مرد اصالتي ندارد و زن اسير و بازيچه قرار داده نشده است. بخشي از توجه اسلام به اين موضوع را مي توانيم از طريق نگريستن به قانون ازدواج در اسلام مشاهده كنيم، از سويي اين وظيفه مرد تعريف شده كه عرض حاجت كند و به خواستگاري رود؛ اما در مقابل اين زن است كه بايد ابتدا صيغه را جاري كند و بگويد خود را به ازدواج تو درآوردم و مرد پاسخ دهد: "پذيرفتم". به اين ترتيب از ابتدا تا انتها، هر دو اصل هستند و هيچ كدام مفعول مطلق نيست.[1]
  پي نوشت:
1. ترجمه تفسير الميزان، دفتر انتشارات اسلامى جامعه‏ مدرسين حوزه علميه قم، 1374، ج‏16، ص: 249

زن مرد همسر آرامش آسايش
ازدواج هدف تسكين مودت رحمت
NotCache List Paramters: 3&482&18918!Model&179!RelateType&0 Name List:الگوي ليستي مرتبط ها - كل
كاربر گرامي سوالات خود را از بخش "ارسال سوال ديني " ارسال كنيد.
NotCache List Paramters: 6&0&0!Model&219 Name List:نمايش رندوم كتب - كل ++++++