wait لطفا صبر کنید
0.0 (0)

روابط ايرانيان و امام هادي عليه السلام

در زمان امام هادى عليه السّلام قم مهمترين مركز تجمّع شيعيان ايران بود و روابط محكمى ميان شيعيان اين شهر و ائمه طاهرين عليهم السّلام وجود داشت. از دوران امام باقر و امام صادق عليهما السّلام به بعد، لقب «قمى» در آخر اسم شمارى از اصحاب ائمه به چشم مى‏ خورد. اينها اشعرى‏ هايى بودند كه در قم مى ‏زيستند.[1]
اين نكته را نبايد فراموش كرد كه درست همان اندازه كه ميان شيعيان كوفه گرايشات انحرافى و غلوّآميز رواج داشت، در قم اعتدال و بينش ضد غلوّ حاكم بود. شيعيان اين ديار، اصرار و ابرام فراوانى در اين مسأله از خود نشان مى ‏دادند و گاه به صورت مرتب درباره غلو و غاليان نامه‌هايي به امام هادى عليه السّلام ‌فرستاده و دستورات امام درباره غاليان را به صورت سختگيرانه‌ و دقيق عمل مي‌كردند.
در كنار قم، دو شهر آبه يا آوه و كاشان نيز تحت تأثير تعليمات شيعى قرار داشته و از بينش شيعى مردم قم پيروى مى ‏كردند. در پاره ‏اى روايات از محمد بن على‏ كاشانى نام برده شده كه در باب توحيد از امام هادى عليه السّلام سؤال كرده است.[2]
مردم قم، رابطه مالى نيز با امام هادى عليه السّلام داشتند. در اين زمينه، از محمد بن داود قمى و محمد طلحى ياد شده است كه از قم و بلاد تابع آن، اموال و اخبار در باره وضعيت آن سامان به امام مى‏ رساندند.[3] گاه حكومت نيز مشكوك شده و حضرت را متهم مي‌نمود كه اموالى از طرف مردم قم دريافت كرده است.[4]
مردم قم و آوه، همچنين براى زيارت مرقد مطهر امام رضا عليه السّلام به مشهد الرضا عليه السّلام مسافرت مى‏ كردند و امام هادى عليه السّلام نيز آنها را در قبال اين عمل «مورد بخشش خداوند قرار گرفتگان» وصف كرده‏ است.[5]
از ديگر مناطق شيعه نشين ايران، ديلم (يعني مناطق حاشيه درياي مازندران)است. اين شهر از اواخر قرن دوم هجرى، شيعيان زيادى را در آغوش خود داشت. افزون بر آن، كسانى از مهاجران ديلمى در عراق نيز به مذهب تشيع گرويده بودند. از جمله شيعيان، كه مربوط به اين منطقه از ايران است مي توان به «صالح» معروف به «ابو مقاتل ديلمى»، يكى ديگر از اصحاب امام هادى عليه السّلام اشاره كرد. وي كتابى روايى و كلامى درباره مسأله امامت تأليف كرده است.[6]
مردم شيعه ديگر شهرهاى ايران نيز، چنين رابطه‏ اى را با امامان عليهم السّلام داشتند. اين در حالى بود كه بيشتر شهرهاى ايران، به دليل نفوذ قهرآميز امويان و عباسيان، گرايشات سنى داشتند و شيعه در اقليت بود.

پي نوشت: -------------------------------
[1] . ر.ك: تاريخ تشيع در ايران، ج 1، بحث: قم پايگاه تشيع در ايران.
[2] . الكافى، ج 1، ص 102؛ التوحيد صدوق، ص 101.
[3] . مشارق الأنوار، ص 100؛ مسند الإمام الهادى، ص 45.
[4] . امالى طوسى، ج 1، ص 282؛ مناقب ابن شهر آشوب، ج 2، ص 451؛ مسند الامام الهادى عليه السّلام، ص 37.
[5] . عيون اخبار الرضا عليه السّلام، ج 2، ص 260.
[6] . مسند الامام الهادى عليه السّلام، ص 317؛ تنقيح المقال، ج 2، ص 90.

امام صادق ششم جعفر حضرت
سيره روش سبك الگو همزيستي
تربيت روايان كار و تلاش ساده زيستي شجاعت
دانش نهضت علمي فرهنگي مناظره
برخورد با انحرافات
NotCache List Paramters: 4&373&14830!Model&179!RelateType&0 Name List:الگوي ليستي مرتبط ها - كل
كاربر گرامي سوالات خود را از بخش "ارسال سوال ديني " ارسال كنيد.
NotCache List Paramters: 6&0&0!Model&219 Name List:نمايش رندوم كتب - كل ++++++