wait لطفا صبر کنید
پاسخگويي آنلاين

آيا حضرت عيسي، بعثت پيامبر اسلام (ص) را بشارت داده اند؟

در قرآن مجيد حدّاقل در دو مورد به اين مسأله اشاره شده است:

1ـ در مورد بشارت حضرت مسيح(عليه السلام) نسبت به ظهور پيامبر اسلام(صلى الله عليه وآله)، در آيه 6 سوره صفّ مى خوانيم: «وَ اِذْ قَالَ عيسَى ابْنُ مَرْيَمَ يَا بَنِى اِسْرَائِيلَ اِنِّى رَسُولُ اللهِ اِلَيْكُمْ مُّصَدِّقاً لِّمَا بَيْنَ يَدَىَّ مِنَ التَّورَاةِ وَ مُبَشِّراً بِرَسُول يَأْتى مِنْ بَعْدِى اسْمُهُ اَحْمَدُ فَلَمَّا جَائَهُمْ بِالْبَيِّنَاتِ قَالُوا هَذَا سِحْرٌ مُّبينٌ»: (و (به ياد آوريد) هنگامى را كه عيسى بن مريم گفت:" اى بنى اسرائيل! من فرستاده خدا به سوى شما هستم در حالى كه تصديق كننده توراتى مى باشم كه قبل از من فرستاده شده، و بشارت دهنده به پيامبرى كه بعد از من مى آيد و نام او احمد است." هنگامى كه او (احمد) با معجزات و دلايل روشن به سراغ آنان آمد، گفتند: اين سحرى آشكار است)!


2- در آيات متعددى از قرآن مجيد، سخن از بشارت تورات ( يا تورات و انجيل) نسبت به ظهور پيامبر اسلام(صلى الله عليه وآله) به ميان آمده، و نشان مى دهد كه به قدرى اوصاف و نشانه هاى پيامبر اسلام(صلى الله عليه وآله) در كتب آنها آشكارا بيان شده بود كه آن حضرت را با اين نشانه ها همانند فرزندان خود مى شناختند.
حتّى در تواريخ معروف آمده است كه مهاجرت يهود از مناطق شامات و فلسطين به مدينه و استقرار در آن جا، به خاطر بشاراتى بود كه درباره ظهور اين پيامبر در كتب خود ديده بودند ـ اين موضوع مشروحاً در تفسير نمونه، ذيل آيه 89 سوره بقره آمده است ـ (1)هر چند كه گروه كثيري از آنان كه قبلا از مبلغان پيامبر اسلام(صلى الله عليه وآله) بودند بعد از ظهورش به خاطر اين كه منافع شخصى خود را در خطر مى ديدند از ايمان آوردن به او سرباز زدند و در آيات قرآن مورد ملامت قرار گرفته اند.
از آياتى كه اشاره به اين موضوع مى كند آيه 146 سوره بقره است، مى فرمايد: «اَلَّذِينَ اَتَيْنَاهُمُ الْكِتَابَ يَعْرِفُونَهُ كَمَا يَعْرِفُونَ اَبْنَائَهُمْ وَ اِنَّ فَريِقاً مِّنْهُمْ لَيَكْتُمُونَ الْحَقَّ وَ هُمْ يَعْلَمُونَ»: (كسانى كه كتاب آسمانى به آنان داده ايم، او (پيامبر) را همچون فرزندان خود مى شناسند; ولى جمعى از آنان،حق را در حالى كه از آن آگاهند كتمان مى كنند).
همين معنا در آيه 20 سوره انعام نيز آمده است آن جا كه مى فرمايد: «اَلَّذِينَ آتَيْنَاهُمُ الْكِتَابَ يَعْرِفُونَهُ كَمَا يَعْرِفُونَ اَبْنَائَهُمْ»: (كسانى كه كتاب آسمانى به ايشان داده ايم، بخوبى او (پيامبر) را مى شناسند، همان گونه كه فرزندان خود را مى شناسند)! همچنين آيه 89 سوره بقره كه در بالا به آن اشاره شد نيز اين معنا آمده است.
همين معنا با صراحت بيشترى در آيه 157 سوره اعراف آمده است كه مى فرمايد: «الَّذِينَ يَتَّبِعُونَ الرَّسُولَ النَّبِىَّ الاْمِّىَّ الَّذِي يَجِدُونَهُ مَكْتُوباً عِنْدَهُمْ فِي التَّوْرَاةِ وَالاْنجِيلِ»: (همان كسانى كه از فرستاده (خدا)،پيامبرِ "اُمّى" (و درس نخوانده) پيروى مى كنند; پيامبرى كه صفاتش را، در تورات و انجيلى كه به صورت مكتوب نزدشان است، مى يابند...).
همچنين در تفسير آياتى كه مى گويد: قرآن تصديق كننده كتاب هاى پيشين است نيز يكى از احتمالات، اين گفته شده كه: منظور از تصديق كردن كتب پيشين هماهنگى قرآن و صفات پيامبر با نشانه هايى است كه در كتب انبياى پيشين آمده است.(2)(3)

منبع:

(1). تفسير نمونه، جلد 1، صفحه 342.
(2). براى آگاهى بيشتر به تفسير نمونه ذيل آيه 49 سوره بقره، جلد 1، صفحه 207 مراجعه فرماييد.
(3).پيام قرآن جلد 7، ص 313.

  

NotCache List Paramters: 4&39&2317!Model&179!RelateType&0 Name List:الگوي ليستي مرتبط ها - كل
NotCache List Paramters: 6&0&0!Model&219 Name List:نمايش رندوم كتب - كل ++++++